Discover the captivating story of අම්මගේ ජංගිය, a must-read for anyone intrigued by authentic Hukana Katha. Dive into this unique tale, rich with emotion and relatable moments that will leave you reflecting long after you finish reading.
අම්මගේ ජංගිය කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
මම එහෙම්මම නිදි වගේ හිටියා වෙන මොනවා කරන්නද…..නංගිත් බැනලා බැනලා යන්න ගියා අම්මයි නංගියි ඉස්කොලෙ යන්න ලෑස්ති වෙනවා…. මගෙ OL රිසල්ට එන්නත් දැ ලගයි………..ගෙදෙට්ටම වෙලා ඉඳලත් දැ කම්මැලියි කොහෙහරි රස්තියාදුවක් ගහන්න හිත හිත ඉන්න කොට අම්මා කාමරේට ආවා…. කලුපාට කහ වාටි තියෙන සාරියක්……… ඒකටම හරියන්න කර පලල් හැට්ටෙ.. වැඩුනු පියයුරු යුවල කිටි කිටියේ තද කරගෙන පපුව ගාවින් ඉස්සිලා…. බරා එකේ පටියට ඇගත් තද වෙලා හැට්ටෙට උඩින් බේරුණු මස්පිඩු පොඩි ලස්සනක් එකතු කරලා.. තද පාට ඇඳුම නිසා අම්මගෙ සුද කැපිලා පේනවා. සාරිය පිටිපස්ස පැත්තට වඩා ඉස්සරහා පැත්තෙන් පාතයි… බලෙන් වගේ පහලට බස්සලා නිසා සාරි පොට අතරින් වටකුරු බුරිය හරියට නිකං අහලින් පහලින් යන පයියවල් වලට ” එන්න… එන්න..” කියනවා වගේ…..
ඇගට තදවෙලා ලොකු තට්ටමයි කලුවා නිසා සාරිය ඇගට ෆිට් වෙලා.. උකුල ගාවින් හිරට හිරේ සාරිය උකුලට පහලින් රැලි වැටිලා… මේවගේ දැක්කාම තමයි කට්ටිය කියනවා ඇත්තේ කැරි කඳක් කියලා. අද අම්මා ඇදන් ඉන්න පෑන්ටිය මොකක් වෙන්න ඇත්ද.. මං ආසම කළුපාට එකනං හොඳයි…. ආපු ගමන් ඒක අරං අතේ ගහන්න පුළුවං…. ඒකෙ නූල් පිපිලා ටිකක් පරණ උණාට ගෙවිලම සිනුදු වෙලා නිසා අතේ ගහන කොට මරු.. මෙහෙම හිතන කොට පකත් කෙළිං වෙනවා.. අම්මා ගාවින් ක්රීම් සුවඳකුත් එනවා.. ඒත් මං වැඩියෙන්ම ආස අම්මා ගාවින් එන දාඩිය සුවඳට ….හොඳට දාඩියෙන් තෙත් වෙච්ච පෑන්ටියයි බොඩියයි ඕනෙ පිරිමියෙක්ගෙ මැෂින් එක ස්ටාර්ට් කරනවා ෂුවර්.. භවයට දැඩිය දාගෙන ගෙදර එද්දි මං ඇවිස්සෙන විදියට මට හිතෙනවා මෙයා එන්නෙ කී දෙනෙක්ව වුන් කරලා වෙන්න ඇත්ද කියලා.
“මං යනවා. තේ හදලා තියෙන්නෙ බොන්න” අම්මා කිවුවා….
“තේ වෙනුවට මට උදේට අම්මගේ රස ගුල හරහා ගලන ලවුජූස් තියෙනවනම් කොව්වර ෂෝක්ද…” මං එහෙම හිතුවා….. පලල් උකුල අතරින් මුණ ඔබාගෙන යෝනි තොල්පෙති දබෑ කරගෙන දිව ඇතුලට බස්සලා ඒ රස උරා බොන්න තියෙනව නම් කියලා හිතුවා…. අම්මගෙ තියෙන්නෙ වල් ලස්සනක්.. ඒ නිසා ජුත් වල් රහට ඇති.. බඹරු ඇදෙන ගස් වල තව තව මල් පිපෙනවා වගෙ තාත්තගේ ලිගු පාරවල් වලින් සංතර්පණය වෙලාම (තව ඉන්නවද කියලා දැනට දන්නෙ නෑ) වටකුරු පුකයි. පිම්බුනු යෝනියයි තව තව පයියවල් ආකර්ෂණය කරගන්න පුළුවන් විදියටම හැඩ ගැහෙනවා.. ඒ කිවුවෙ වයසට යන්න යන්න ආස හිතෙන ඇඟක් අම්මට තියෙන්නෙ. මොනවා උනත් හිරනං අඩු ඇති තරුණ කාලෙට වඩා…
උදේ පාන්දර මගෙ පක කොහොමත් නැගලා තිබඛෙ දැන් මේවා මතක් වෙලා තව නගිනවා…. දැනටමත් නැගපු පයිය අතකින් මිරිකන ගමන් මම උත්තර දුන්නා. ” !! අද මො මොකෝ කලින්….??” ඈණුමකුත් අරිනගමන්ම ඇහුවා. “යනගමන් ජයන්ති මිස්ලගේ ගෙදර යන්න ඕනෙ ෆයිල් එකක් ගන්න…..” ජයන්ති මිස් අම්මත් එක්ක එක ඉස්කෝලෙ වඩ කරන්නෙ.. මෙහෙ ඉඳන් විණාඩි 10ක් විතර පයින් යන්න. ” කෝ අද මට මොකුත් නැද්ද?”
මං එහෙම ඇහුවෙ වෙනදට උදේට අම්මා තේ හදන වෙලාවට පිටිපස්සෙන් පොඩි ජැකක් ගහලා නයිටියට උඩින් අතුල්ල ගෙන වතුර ටික යවා ගන්නවා….. නැතිනම් පෑන්ටියක් හරි අම්මා ගෙනත් දිලා යනවා… අද නැගිටින්න වෙලා ගිය නිසා වැඩේ කරගන්න බැරි උණ නිසා අම්මා උණත් මාව මගහරින්න තමයි කැමති මට වැඩිය දුරදිග යන්න දෙන්නෙම නැ හරි කට්ටයි….. මගේ පයියට දැන් හිලක් හොයා ගන්නම ඔනේ කාලේ කියලා මට තේරුණේ වෙනදට වඩා ඒක නැගලා තියෙන වෙලාව එන්න එන්න වැඩි වෙනවා නිසා…අම්මා කොච්චර මට සමීප උණත් ඇඟට ඇතුල්වෙන්නන ඉඩ දෙන්නේ නෑ කියල මට තේරිලා තිබ්බා…
මං ඉස්කෝලේ යන කාලෙදී කෙල්ලො පස්සේ ගිහින් වැඩේ අනා ගනි කියලා හිතලා එයා මේ විදියට මට සැප දෙන්න කැප කිරීමක් කලාට හිත යටින් අකමැති ගතියක් තේරුණා…. ඒ උණත් දැන් මට අම්මගෙ ලොකු කකුල් දෙක අස්සෙන් තියෙන රස හිලට පොල්ල ඇතුල් කරන්නමයි ආසාව.. ඒත් ඒක හීනයක් විතරයි…… අම්මගේ රසගුලෙන් එන වල් සුවඳ හමන ලවුජූස් වලින් මගෙ පොල්ල තෙමා ගන්න එක මතක් කරලා අතේ ගහන්න තමයි වෙන්නෙ.. අම්මා මට එයා ඇඳපු පෑන්ටි ඉඹින්න දෙනවා… නානකොට පිට අතුල්ලන්න දෙනවා… ඒ වෙලාවට ඇඟ අතගාන්නයි දිය රෙද්දට යටින් හෙලුව පොඩ්ඩක් බල්නයි හම්බෙනවා… ඇදුමට උඩින් පොඩි ජැකක් ගහන්නත් දෙනවා…… එව්වර තමයි ඉතිති එකම එක දවසක් එයාගෙ යෝනිය මට පෙන්නුවා.. ඒත් මං මෑ මල තියෙන්නෙ කොහෙද කියලා අහලා හෙන ගේමක් දිලා බලා ගත්තේ….. ආයෙ ඊයේ පළවෙනි වතාවට අම්මට හුකන හැටි බලන්න මට ආරාධනා කලා… ගෑනියෙක් පිරිමියෙක් එකතු වෙන හැටි මං දන්නෑ කියලා හිතන්න ඇති…. මොකෝ මං ඒ ගැන මෝඩ ප්රෂ්න ඇහුවනේ… වැලක් ගෙනත් දෙනවට වඩා අම්මම පෙන්නන එක හොඳයි කියලා හිතන්න ඇති.. කොහොම හරි ඒකෙන් උනේ මගෙ වල් කම වැඩි උණ එක..
If you’re looking for something fresh and engaging, explore the latest trend in Sinhala Wal Katha New with this touching narrative. Readers are loving how this story blends modernity with traditional themes, offering a heartfelt journey you won’t forget.
අම්මා මට අවසර දිලා තිබ්බා අම්මා එක්ක ඔනෙ කුණුහරුපයක් කතා කරන්න ඉතින් මං අම්මගෙන් සැපක් (පෑන්ටියක් හරි ජැකක් හරි) ඉල්ලන්න ලැජ්ජා උණේ නෑ…..නැගපු පයිය අම්මා දකී කියලා අවුලකුත් නැ මට ඔනෙ උනේ වැඩි වැඩියෙන් ඒක පෙන්නන්න…. සමහර වෙලවකට පයිය නග්ගගෙන අම්ම ඉන්න තැනට ගිහින් පෙන්නනවා එතකොට අම්මා හිනාවෙලා ඇඳන් ඉන්න පැන්ටිය ගලවලා දෙනවා.වාබෑ… කවුරුත් නැතිනං අම්මගෙ තට්ටම් දෙක අතර කාණුවේ පොල්ල තියලා අතුල්ල ගන්නවා හැබැයි වැඩි වෙලා කරන්න දෙන්නෙත් නෑ …අම්මගේ හැඟීම් ඇවිස්සෙයි කියලද මන්ද ටික වෙලාවකින් ඉවර කරගන්න ඕනේ… මටත් ඉතින් වැඩි වෙලා අල්ලං ඉන්නත් බැරි නිසා අවුලක් නෑ. ” ගිහින් එනකල් ඉන්න…..” ඒ කියන්නෙ අද දවසම වේලි වේලි ඉන්න එපැයි…..
“ඊයෙ ඒක…?”
” ඊයේ එක කාමරේ ඇති…. තාත්තා ඉන්න හින්දා….කාමරෙට රිංගන්න යන්න එපා “
තාත්තා දන්නා අම්මා මට ලිංගික කරුණු උගන්නනවා කියලා….ඒත් මෙහෙම සීමාව ඉක්මවලා ආතල් දෙනවා කියලා තාත්තා දැනගන්නවට අම්මා කැමති උණේ නෑ….
” මං යනවෝ…..”
” කීයටද එන්නේ….” තාත්තා ඇහුවා. ” භවස් වෙයි ! කියාගෙන මගෙ යාලුවා වන්දිමාලයාගේ ගෙදර යන්න හිතාගෙන මං පිටත් උණා…
” අද තාත්තයි අක්කයි ගෙදර ඉන්නවා ප්රශ්නයක් නෑ…! යන දිහාක වැඩි වෙලා ඉන්නෙ නැතුව ඉක්මනට එන්න..!! ම යනවා. මම යනවා අද යාලුවෙක්ගෙ ගෙදර අම්මා මට කලින් ආවොත් යතුර වෙනදා තැනමයි හොදේ…..” ගෙදර ඉන්න කම්මැලි හින්දා චන්දිමාලයාගෙ ගෙදරවත් යන්න හිතලා මන් එහෙම කිවුවා…. මගේ අදහස ඊට වැඩි දෙයක් උණත් තාම අම්මා ගෙන් ඊට වඩා ගන්න බැරි බව මං දන්නවා….. අක්කටත් හොඳට සැප දෙන කොල්ලෙක් ඉන්නවා …. ගෙදරත් වැඩිය නෑ බෝධි මෙමයි නිතරම.. ඒ නිසා එයාගෙන් වාන්ස් ගන්න අමාරුයි.. ආයෙ ඕණෙනම් නංගි ඉන්නවා. ඒත් ඒකි ගැන මට තියෙන්නෙ ආදරයක්… වල් හිතක්ම නෙමේ……පොඩි ආතල් එකක් ගත්තට පෙට්ටියනං කඩන්න හිතක් නැ. එහෙම බැලුවාම මගෙ ලිගුව බස්සන්න වෙන්නේ කෝමහරි කරලා අම්මගෙම හිලකට තමයි… පුකට හරි කටට හරි කම නෑ කොහෙම හරි පොටක් පෑදෙන කල් මාත් බලන් ඉන්නවා.
මුලින් අම්මා මගෙ ලිංගික ජීවිතේට උදවු වෙන්න ඉදිරිපත් වෙනකොට අම්මගෙ යෝනියට මගෙ ලිගුව ඇතුල් කරන හැටි ගැන මං හීන මැවුවා… ඒත් දැන් එව්වර දුර හිතන්නේ නෑ මොකද ඒක එව්වර ලේසි නෑ කියලා මට තේරුණා. අඩුගානෙ අම්මගෙ කටටවත් මගෙ එක රිංගවන්න පුළුවං වෙයිද ෂුවර් නෑ… හැබැයි අම්මා ටික ටික මට ලං වෙන විදියට මම AL කරන කොට අතේ පාරක් ගස්සගන්න පුළුවං ගානටවත් එයි කියලා බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා……..
මම ගියපු බස් එකට ජයන්ති මිස්ලගෙ ගේ ගාවින් අම්මත් ගොඩඋණා… අම්මා මාව දැක්කෙ නෑ… ටිකක් බස් එකේ සෙනග… මම පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ ඒ පැත්තට කිට්ටු කරා එතකොට දැක්කා කවුදො බුවෙක් අම්මට ජැකක් තියන්න හදනවා.. ඌගෙ පෙණුමේ හැටියටනං 10 වසරෙ වගේ වෙන්න ඕනෙ.. ඉස්කෝලෙත් අම්මගේ එකම ද කොහෙද බැජ් එකේ හැටියටනං… එහෙම කියලා අම්මා පිටත් උණා.. මාත් ඇඳෙන් බිමට පැනලා ගිහින් තේ එක බීලා කන්නෙත් නැතුවම යන්න ලෑස්ති උණා…. මට කොහොමත් ලෑස්ති වෙන්න එච්චර වෙලා යන්නෙ නෑ…….යන්න ලෑස්ති වෙද්දී නංගිත් පිටත්වෙලා අක්කයි බල බල හිටියා……
මූ අම්මගෙ ලොකු තට්ටම් දෙක මැද දාරෙටම සෙට් කරලා හේත්තු උණා… ඒත් එක්කම හොඳට තද කලා.. තද කරපු පාරට බැලන්ස් නැතුව අම්ම ඉස්සරහට තල්ලු වෙලා ගිහින් එතන ඉදන් හිටපු එකාගේ ඇගේ වැදුනා.. අම්මා පිටිපස්ස හැරිලා කොල්ලගෙ දිහා බලලා කිසි වෙනසක් නොපෙන්වා ආයෙ ඉස්සරහා බලා ගත්තා.. ඉඳගෙන හිටියෙන් 10 වසරෙ විතර කොල්ලෙක ඌ අම්මව දැකලා ශිට් එකෙන් නැගිටින්න හැදුවා ඒත් අම්මා එපා කිවුවා… ” පුතා මේක අල්ලගන්න පුලුවන්ද…?” කියලා අම්මගේ කරේ තිබ්බ බෑග් එක ඌට දුන්නා දීලා එතන උඩ පොල්ලෙන් අල්ල ගත්තා… අනිත් අතෙන් පිටිපස්සට එල්ලිලා තිබ්බ සාරි පොට අරන් කරවටෙන් දාගත්තා අම්මා දන්නවා එහෙම කලාම තව ටිකක් අම්මගෙ වට්ටක්කා පුක කැපිලා පේනවා කියලා…. මම අම්මගෙ පුක දිහා එබිලා බැලුවා… සාරියට උඩින් අම්මගෙ පුදාරෙ පේනවා….යට සායයි පෑන්ටියයි ෂුවර් එකට පලු දෙක අතර හිරවෙලා ඇත් අරූ ඇනපු පාරට…. අම්මා ශිට් එකෙ පොල්ල අලගෙන…. අම්මගේ යෝනි පෙදෙස ඉඳගෙන හිටපු එකාගෙ උරහිසට හේත්තු කරලා ඉඳන් හිටපු එකාගෙ දිහා බැළුවා… උගෙ මූණෙන් හිනාවකුත් මතුඋණා… ඒක දැකපු අම්මා රස පෙදෙස සම්මුර්ණයෙන් අරූගේ ඇගට බර කලා… කකුල් දෙකේ කරුව අතරින් අරුත් උරහිසෙන් උඩට තද කරනවා මට පෙණුනා… ඊට පස්සෙ පුක චුට්ටක් පස්සට දික් කරන අතරෙ ආයෙමත් එක පාරක් පිටිපස්ස බැලුවා.. ඒ මූණෙ ” හරි දැන් කරන්න” කියන්නා වගෙ ඉඟියක් ලියවිලා තිබ්බා…. පිටිපස්සෙන් හිටපු එකත් තව තව තද කරද්දි පිටිපස්සෙන් එන තල්ලුවට ඉස්සරහ එකාගෙ උරහිසට අම්මාගෙ හුතුපෙති තද උනා……..
Experience a new generation of storytelling with Sinhala Walkatha 2026 through the moving and memorable plot of අම්මගේ ජංගිය. This tale offers a profound connection to culture and imagination, making it a standout addition to Sinhala literature today.
