Dive into the captivating world of Hukana Katha with our latest post, අම්මගේ ජංගිය, where real emotions and intriguing stories come alive. Discover a heartfelt narrative that seamlessly blends tradition and bold themes, taking you on a journey through unique relationships and unforgettable moments.
අම්මගේ ජංගිය කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
දාගත්තා… අම්මගේ මයිල් කලෙක්ෂන් එකට දා ගත්ත හැකි…. දැනටම මයිල් ගස් 7-8ක් වගේ තියෙනවා ටිෂු කොලේක ඔතලා ලාච්චුවේ! අම්මත් අහක බලං ඉන්න අතරේ මම පරණ පුරුද්දට ජංගිය හෝදන්න කලින් දෙතුන් පාරක් සුවද බැලුවා.. සුවද බලන ගමන් තාලෙට නැල වෙන අම්මගේ කැරි කඳේ පහස විද ගන්නත් අමතක කරේ නැහැ…. ඊට පස්සේ ජංගිය මම වතුර බාල්දියට දැම්මා… අම්මගේ ජංගියකින් සැපක් නොගෙන හෝදන එකත් හෙන අපරාදයක්… අවුලක් නැහැ මට තව ටිකකින් සුපිරි සැපක් හම්බෙයිනේ!! ජංගිය වතුරේ පෙගිලා බාල්දිය යටට ගියා අම්මගේ හුතු සාරය ඔක්කම දැන් වතුරේ ! ! ! මම අත ඉක්මන් කරලා ජංගිය හෝදලා ඉවර කළා.. තාත්තා ගෙදර ආවොතින් ඔක්කම ඉවරයි. තාත්ත නම් අවුලක් නැති වෙයි…. ඒත් ගෙදර වෙන කවුරුත් ඉද්දි අම්මා පස්ස ගහනවා ! තාත්තා තව දවස් දෙකකින්, තුනකින් රට ගියාම මට තමා වාසි ! ! ! අම්මව මුළු දවසෙම මගේ විතරයි… “අම්මේ මොකක්ද? ඊලග ලෙවල් එක? ” මම බලන් ඉදලා එපා වෙච්ච තැන කට ඇරියා! අම්මා දත් මැදලා ඉවරයි! ‘ තාම එහෙම ලෙවල් එකක් අම්මා කටට වතුට ටිකක් අරං කුබුස්සලා සින්ක් එකට කෙල පාරක් ගැහුවා…. ගැන මම හිතලා නැහැ…” ” ඇයි මම දවස තිස්සේ ඕවා ගැන හිත.. හිත.. ඉන්නවා කියලා හිතුවද? ” අම්මා මගේ දිහා බලලා කිව්වා… ‘ ඒ කිවේ මට තේරුනේ නැහැ ! ” අම්මා මොන අපබ්රන්ශයක් කිව්වද මන්දා…..! ” එදා මගේ ඔලුවට පලවෙනි ලෙවල් එකක් ගැන අදහසක් ආවේ අහම්බෙන් වගේ… ඒ කියලා එතනින් ඉස්සරහට ලෙවල් ගැන මගේ හිතේ අදහසක් නැහැ… මට මොකක් හරි හිතුන දවසටකට බලමු!” මම හිතුවා හරි ඊයේ අම්මට තිබ්බ ඇම්මට තමා සේරම උනේ!!! මදැයි අම්මට හුකන්න හීන මැවුවා… ” අනේ ඉතින් මතක් උන දවසකට කියන්නේ කවද්ද? ” මම අම්මට බටර් ටිකක් ගෑව….. ” බලමුකෝ මේ දවස් ටිකේ නම් කොහොමත් බැහැ…. මට වාර විබාගෙට පේපර් එක හදන්න තියෙනව…” අම්මා එහෙම කියලා ෂවර් එකේ කරාමේ කැරකුවා…. අම්මා එක අතකින් යට සාය ටිකක් උඩට උස්සලා හුත්ත ලගට කරලා අල්ලාගෙන ෂවර් එකෙන් වැටෙන වතුර පාරට කකුල් දෙක මාරුවෙන් මාරුවට අල්ලලා තෙමා ගත්තා.. අම්මගේ කකුල් දෙකට වැටෙන වතුර බින්දු රුටල ගිහිං කකුලේ ඇගිලි තුඩු වලින් බිමට වැටෙනවා… මම ජංගියෙයි, රා එකෙයි වතුර ටික මිරිකලා පැත්තකින් තිබ්බා. ” එතකොට ඊලග ලෙවල් එක දින්නොත් මට මොනවද දෙන්නේ? ” මම ඇහුවා ” මගේ තොල් දෙක ” ‘ කලින් සැරෙත් තොල් දෙකනේ?” ” ඉතින් කලින් සැරේ දින්නද? ‘ අම්මා කකුල් දෙක දෙක වතුරට අල්ලන එක නවත්තලා, නැවිලා අත් දෙක මාරුවෙන් මාරුවට වතුරට අල්ලන්න පටන් ගත්තා… අම්මා නාන්න එන්ටර් වෙන්න වගේ යන්නේ… සීතල යනකං අත් දෙකයි කකුල් දෙකයි තෙමා ගන්නවා වගෙයි!… අම්මා එක අතකින් අරං අනිත් අතේ කිහිල්ලට වතුර ටිකක් දාලා කිහිලි දෙකත් මාරුවෙන් මාරුවට හෝද ගත්තා… ” අනේ එහෙම අසාධාරණයි නේ!” ” එහෙනම් ඉතිං ඔක්කම කැන්සල්…! හාද?” “අනේ!!! අනේ!!!….. ” මම බැගෑපත් උනා… ” එතකොට යට තොල් දෙකත් නැත්ද? මම එතකොට මගේ පුරුෂ ශක්තිය වැඩි කර ගන්නේ කොහොමද? ” මම ඇහුවා. පුරුෂ ශක්තිය කෙසේ වෙතත් මට අම්මගේ ජුස් පිරුණු උණු හුත්ත අස්සට මගේ දිව දාන්න ආසාවක් තිබේ… ” දින්නොත් විතරනේ ඕවා දෙනවා කිව්වේ… පැරදුන අයට ගෑනු ලැබෙන්නේ නැහැ…. දිනපු අයට තමා ගෑනු ලැබෙන්නේ ! ” අම්මා ජයග්රාහී විදිහට කිව්වා…
Experience the richness of Sinhala Wal Katha New as we unveil hidden depths and human stories in every chapter. Let this tale spark your imagination and curiosity, connecting you to the vibrant culture and voices behind these compelling narratives.
මදැයි….!!! අම්මා නම් ජිවිතේට මට චාන්ස් එකක් දෙන්නේ නැති පාටයි…. මෝල් උනාම එක කතාවක්… මෝල බැස්සම තව කතාවක්… මගේ පයිය ඔබා ගන්න වෙන කොහෙන් හරි හුත්තක් හොයා ගන්න වෙයි වගේ…! ” එතකොට අතින් කරලා දෙන්නෙත් නැත්ද? ” මම තිබ්බ සැකේට අම්මගෙන් ඇහුවා… ” බලමු මට වෙලාවක් තියෙන විදිහට ” අම්මා බෑ, නොකියා බෑ කිව්වා වගේ ! අවුලක් නැහැ සැටියෙදීත් අතේ පාරක් වැදුනනේ… වැදලා.. වැදලා හරි කොහොම හරි අතේ පාරක් ගහ ගත්ත කියමුකෝ ! සතියකට සැරයක්වත් අම්මේ අතින් මගේ පයිය වෙලා ගන්න තිබ්බම ඇති…! අම්මා ඉස්කෝලේ ඇරිලා ආවහම අම්මගේ උණු උණු ජංගිය ඉබින ගමන්, අම්මගේ අතෙන් මගේ පක් එක මසාජ් කර ගන්න පුළුවන්! ” අම්මා හෙමිට වතුර පාරට ඇග අල්ලන්න පටන් ගත්තා. කරට වැටෙන වතුර ඇග දෙපැත්තෙන් බේරිලා අම්මගේ යට සාය තෙත් කරන්න පටන් ගත්තා. අම්මා එහෙම්ම ඔලුවත් වතුරට ඇල්ලුවා….අම්මගේ ඔලුවට වැටිලා ඇග දිගේ ගලන වතුර පාරෙත් අමුතුම ලස්සනක් තියෙනවා නේද කියලා හිතුනා. සුපිරි දැන් ඉතින් පැත්තකට වෙලා අම්මා නානවා බලන්න තියෙන්නේ නාලා ඉවර උනාම පිටේ සබන් ගාන ගමන් අම්මව ටිකක් අත පත ගෑවහැකි… මම හෙමිට කොමඩ් එක වහලා ඒක උඩ ඉද ගත්තා…අම්ම නාන ෂෝ එක බලලා රෑට අතේ පාරක් ගැහුවත් සැපයි!!! අපරාදේ හැබැයි වෙනදා වගේ අම්මගේ ජංගියක් නම් අද නැහැ… ජංගියේ සුවද තිබ්බනම් අම්මා ලග ඉන්නවා වගේ ෆීල් වෙනවා… කමක් නැහැ නංගිගේ තාමත් ජංගිය කොට්ටේ අස්සෙනේ ” චූටී පුතා නෑවද? ” කොමඩ් එකේ ඉදං, අම්මව කන්න වගේ බලන්න ඉන්නවා දැකලා.. අම්මා ඇහුවා… ” නෑ… පස්සේ නානවා.. ” ආයේ පස්සක් කොහෙද. ? දැනටම වෙලාවක කීයද? මාත් එකක්ම නාමු…” අදට ඒකෙන් ශේප් වෙනවා… හුටා…..!!! ඒ වචන ටික ඇහුනු මට ඉබ්බා දියේ දැම්මා වගේ ! ! ! මම හිතුවා හරි අම්මට බල කරන්න යන්න හොද නැහැ… අම්මම බලෙන් දෙනකන් ඉන්න ඕනේන්නේ…!!! මම තප්පරේට මගේ කමිසේ ගලවලා රෙදි බාල්දියට විසි කලා… ” ආ මෙයාගේ උනන්දුව බලන්න එපැයි…” අම්මා හිනා වේවි කිව්වා… ෂවර් එකේ දෙන්නෙක්ට නාන්න ඉඩ මදි ඒ නිසා මම එතන ලගට වෙලා හිටගෙන කරන්න දෙයක් හිතා ගන්න බැරුව හිටියා… මම එතන හිටගෙන ඉන්නවා දැකපු අම්මා අඩියක් පස්සට වෙලා ඉඩ දුන්නා… ” එන්න ” අම්මා කිව්වා… මාත් හෙමිට ෂවර් මල යටට ගියා… අම්මා ෂවර් එකේ කරාමේ සම්පුර්ණ වෙන්නම ඇරියා.ෂවර් මලෙන් දැන් වැටුනට වඩා වැඩි වතුර ප්රමාණය වැටෙනවා. අම්මයි මායි දෙන්නම දැන් මුනට මුණ බලාගෙන ෂවර් එක යට…. අම්මගේ මගෙයි අතර දුර අගල් දෙකක් වත් නැහැ… අපි දෙන්නා නිකන් හනී මුන් ගියපු ජෝඩුවක් වගේ!!! අම්මගේ කුක්කු දෙක මගේ ගෑවෙන්න නොගෑවෙන තරමට….අම්මා වතුර යටට වෙලා ඇස් දෙක වහගෙන ඉන්නේ අම්මගේ ඔලුවට වැටෙන වතුර මුණ දිහේ රුටලා ගිහිං පපුවට වැටිලා කානුව අස්සට යනවා… අම්මා සැරෙන් සැරේ කටින් හුස්ම පිට කරද්දී පහ්… පහ්… ගාලා සද්දෙක් එක්ක වතුර බිදු මගේ පැත්තට විසි වෙනවා. තෙත යට සාය අම්මගේ ඇගට හොදටම ඇලිලා අම්මගේ ඇග කැපී පේනවා.. පුළුල් උකුල ගාවින් ටිකක් රැලි වැටිලා… කලවා දෙක වෙලාගෙන..ත්රිකොනෙක හැඩේට බේරිලා… තෙට සාය අස්සෙන් අම්මගේ හංස ජෝඩුව පේන විදිහට පිස්සු හැදෙනවා… මම හෙමිට තව ටිකක් අම්මට ලං උනා. දැන් අම්මගේ කුක්කු තුඩු මගේ ඈගේ ලාවට ගෑවෙනවා… අම්මා තාමත් ඇස් දෙක වහගෙන… මම අම්මට වඩා අගලක් වගේ තමා උස… අපි දෙන්නගේ තොල් වදින්න ඔන්න මෙන්න… අම්මගේ හුස්ම සුවදත් මට වතුර අස්සෙන් දැණුනා. අම්මගේ තොල් දෙක රෝස පාටයි… අම්මගේ තොල් තෙමා ගෙන ගලා යන වතුරපාරයට තවත් ලස්සනයි. අම්මව බිත්තියට හේත්තු කරලා තොල් පෙති උරා බොන්න හිතෙනවා..
If you’re searching for Wela Katha New that offer more than just drama, you’ll appreciate this story’s honest and relatable characters. Each line invites you to explore deeper layers of emotion, making it an unmissable addition for true fans of Sinhala storytelling.
